Një analizë e re për kancer të mushkërive mund të parashikojnë se cilët pacientë kanë rrezikshmëri të lartë për përsëritjen e kancerit  të tyre pas operimit.  Kanceri i mushkërive është shkaku kryesor i vdekjeve nga kanceri në Shtetet e Bashkuara si për burrat edhe për gratë. 222 mijë amerikanë diagnostikohen çdo vit me kancer në mushkëri.

Një artikull në revistën mjekësore “Lancet” sjell rezultatet e dy provave më të mëdha klinike të kryera ndonjëherë mbi gjenetikën molekulare të kancerit në mushkëri.

Studimet demonstrojnë se me anë të një analize gjenetike, shkencëtarët janë në gjendje të parashikojnë se cili prej tumoreve në shkallën e herëshme të zhvillimit do të rikthehet pas heqjes me operacion.

Shpresa është që kjo do t’i ndihmojë mjekët të vendosin se cilët pacientë me kancer në mushkëri në fazë fillestare do të kenë nevojë për kimoterapi pas operacionit, dhe cilët do të mjaftohen vetëm me ndërhyrje kirurgjike.

Të dyja studimet arritën në përfundimin se kjo analizë mund të parashikojë me saktësi nëse gjasat e vdekjes nga kanceri në mushkëri në fazë të herëshme janë të ulta ose të larta brenda 5 vjetëve nga koha e operimit.

Një nga autorët e studimit thotë se rezultatet janë “vërtetë inkurajuese për pacientët me  kancer të mushkërive.”

Një studim i botuar ne revistën e shoqatës amerikane të mjekësisë (JAMA) tregon se kur një person përmban njëherësh disa nga faktorët e rrezikut për sëmundje në zemër, kjo është koha për t’u shqetësuar.

Sa prej këtyre fakorëve për sëmundje kardio-vaskulare keni?

-kolesterol

-pirje duhani

-diabet

-presion gjaku

Me secilin nga këta faktorë, në një jetëgjatësi 80 vjetësh, rreziku për të pësuar një goditje në zemër ose në tru rritet ndjeshëm, thuhet në studim.

Shkencëtarët shqyrtuan të dhënat e 17 studimeve të mëparëshme me rreth 250 mijë pjesmarrës.

Ata zbuluan se për 45 vjeçarët – rreziku e një problemi kardio-vaskulare rritet;

1.4% për ata pa asnjë faktor rreziku

49.5% për ata me 2 ose më shumë faktorë rreziku.

Rreziku i vdekjes rritur nga 9,1% në 32,5%.

Ndërsa 55 vjeçarët pa asnjë faktor rreziku kishin një rrezik 4,7% për vdekje nga sëmundje kardio-vaskulare.

Ky rrezik u rrit në 29.6% për personat 55 vjeçarç me me 2 ose më shumë faktorë rreziku.

Autorët e studimit thonë se trajtimi më agresiv i këtyre faktorëve mund të ndihmojë për parandalimin e sëmundjeve të zemrës para se ato të zhvillohen ose të shkaktojnë vdekje.

Një studim i ri nga shkencëtarë të universitteit të Kalifornisë në  Berkeley zbulon dëshmi fizike se njerëzit që sfidojnë veten intelektualisht, ulin ndjeshëm rrezikun e prekjes nga sëmundja e Alzheimerit. Me pak fjalë,  kjo sëmundje e trurit mund të luftohet nga vetë truri. Zgjidhja e një fjalëkryqi të thjeshtë mund të jetë e vështirë kur Alzheimeri ka zënë vend. Por prej kohësh shkencëtarët kanë menduar se kryerja e veprimtarive të ngjashme mendore gjatë gjithë jetës mund të ndihmojë për t’a mbajtur larg këtë sëmundje. Tani një grup shkencëtarësh në Universitetin e Kalifornisë në Berkeley e ka zhvilluar këtë ide një hap më tej -  duke studiuar depozitat e  pllakëzave amyloide në tru, të cilat lidhen me Alzheimerin.

Dr. William Jagust, një nga autorët e studimit thotë; ” se nuk është vetëm çështja për t’u mbrojtur nga efektet e pllakëzave amyloid, por edhe si të arrijmë të depozitojmë sa më pak prej tyre.”

Ekipi i shkencëtarëve studioi historinë e sjelljeve të të moshuarve të shëndetshëm, duke u përqëndruar në çështjen se sa shumë sfida mendore ata kishin patur gjatë dekadave, në çdo fushë – nga leximi rregullisht deri në zgjidhje fjalëkryqesh. Pasi mbodhën këto të dhëna, shkencëtarët filluan të hetojnë trurin e pjesmarrësve në studim.

Rezultati që doli ishte se sa më shumë veprimtari intelektuale a mendore, aq më pak amyloid ata kishin në trurin e tyre.

Doktor Jerome Goldstein në klinikën kërkimore të Alzheimerit, në San Francisko, thotë se nuk ka dyshim që depozitat amyloide janë shenjat më dalluese në trurin e prekur nga Alzheimeri dhe sa më shumë këto depozita shtohen aq më shumë rëndohet gjendja e pacientit.

Megjithëse shkaku i saktë i humbjes së kujtesës (veçori e Alzheimerit) nuk është i qartë – vonimi i shfaqjes së sëmundjes mund të jetë kyç nëse kihen parasysh karakteristikat e veçanta të Alzheimerit.

Një aspekt tjetër ende i paqartë për shkencëtarët është “pse gjendja e personave që preken herët në moshë nga Alzheimeri, keqësohet me ritme më të shpejta sesa gjendja e personave që preken më vonë.”

Studimi në Berkeley nuk konfirmon se,  shtimi i veprimtarisë mendore në moshë të vonë do të kishte efekt të ngjashëm në ngadalësimin e akumulimit të pllakëzave amyloide. Shkencëtarët thonë se kanë në plan të kryejnë një tjetër studim të ngjashëm duke përdorur Imazhe me Rezonancë Magnetike (MRI), në përpjekje për të zbuluar lidhjen midis veprimtarisë mendore dhe zhvillimit të pllakëzave amyloide në tru.

Pyetja shtrohet; A ndjejnë gratë më shumë dhimbje sesa meshkujt? Kjo varet se kush pyetet.  Por studimet e reja thonë se gratë janë, vërtetë, më të ndjeshme ndaj dhimbjes.

Disa kushte të caktuara mjekësore janë më të shpeshta tek gratë. Studimet kanë treguar se gratë vuajnë më shumë nga migraina, fibromyalgia dhe sindromi i acarimit të zorrëve. Madje disa gra janë në dhimbje deri në një vit pas lindjes së fëmijës.

Por një studim i ri i botuar këtë javë në “Journal of Pain”  zbulon se kur burrat dhe gratë vuajnë nga sëmundje të njejta – të tilla si problemet të shtyllës kurrizore infeksione sinusi, artriti ose diabeti – gratë ndjejnë më shumë dhimbje.

Shkencëtarë nga Universiteti i Stanfordit  studiuan të dhënat mjekësore elektronike të 11 mijë pacientëve, që ishin pyetur  të vlerësonin shkallën e dhimbjes, pyetje rutinë e vizitës tek mjeku.

Gjatë shqyrtimit u pa se gratë kishin raportuar nivele shumë më të larta të dhimbjes sesa burrat për 21 nga 22 sëmundjet.

Pse ndodh kjo? A kanë meshkujt kufij të ndryshëm dhimbjesh në krahasim me femrat? A reagojnë ndryshe ndaj barnave? Janë ata më tolerantë ndaj dhimbjeve, apo ankohen më pak se femrat?

Këtyre pyetjeve, studimi nuk u përgjigjet, por autorët theksojnë nevojën për më shumë kërkime pse burrat dhe gratë i përjetojnë dhimbjet ndryshe dhe nëse trajtimi i tyre duhet të jetë i veçantë a ndryshe për secilën gjini.

Një terapi eksperimentale me qeliza embrionale shpreson të trajtojë disa forma të verbërisë duke zëvendësuar qelizat e atrofizuara në një shtresë të rëndësishme të retinës.

Për herë të parë, një trajtim eksperimental me qeliza embrionale të njeriut ka treguar prova për rikthimin e të parit për dy njerëz që vuajnë nga një formë verbimi që avancon ngadalë.

Edhe pse qëllimi i eksperimentit ishte për të provuar sigurinë e qelizave emrionale të injektuar në sy, “të dy pacientët kishte përmirësim të dukshëm në vizionin e tyre dhe ky përmirësim vazhdoi gjatë gjithë kohëzgjatjes së studimit,” i tha gazetës Washington Post, dr. Robert Lanza, zyrtari më i lartë shkencor në Biotech për teknologji qelizore të avancuar në shtetin Massachusetts, kompani e cila sponsorizoi eksperimentin

Operacionet në muajin korrik 2011, të dy grave dhanë rezultate të dukshme. Njëra prej tyre nuk ka më nevojë për lente zmadhuese për të lexuar. Pacientja tjetër ka filluar të dalë shetitije dhe të bëjë pazarin.

Rezultatet e studimit u botuan të hënën në revistën Lancet në Internet dhe u ripublikuan në një sërë gazetash kryesore amerikane.

Shkencëtarët zgjodhën syrin për këtë eksperiment, sepse qelizat në këtë organ mund të transplantohen në kushte shumë të favorshme pasi në organet e të parit nuk ka gjasa të ekzistojnë shumë sëmundje të tjera, dhe se mundësia e refuzimit të qelizave të transplantuara në sy është e ulët.

Autorët e studimit thonë se rezultatet janë paraprake, dhe se përmirësimet mund të zhduken, komplikime mund të lindin. Megjithatë, mendohet se nga këto dy raste do të nxirren mësime të dobishme.

Qelizat embrionale janë të afta për t’u zhvilluar në pothuajse çdo lloj të indeve në trup, por për t’i marrë ato, embrionet manipulohen dhe gjatë këtij procesi ndonjëherë shkatërrohen.

Deri tani, qelizat embrionale janë treguar premtuese vetëm në provat laboratorike dhe eksperimente tek kafshët. Pas shumë vonesash, administrat e ushqimeve dhe barnave, vitin e kaluar miratoi këto dy eksperimente në njerëz. Dhe rezultatet e studmit me dy pacientet e verbëra, janë dëshmitë e para që tregojnë se kjo qasje mund të jetë e efektshme.

Në tetor të vitit 2010, mjekët në Atlanta injektuan miliona qeliza në shtyllën kurrizore të një të riu 21-vjeçar, që ishte paralizuar pjesërisht nga një aksident me makinë. Më pas, katër pacientë të tjerë u trajtuan në të njëjtën mëmyrë. Të vetmet rezultate që u publikuan rreth këtyre pacientëve janë se asnjëri prej tyre nuk pësoi ndonjë dëm nga kjo mënyrë trajtimit. Më pas këto prova klinike u ndërprenë për arsye finaciare, duke lënë të zhgënjyer pacientët dhe mjekët.

Shumë studiues besojnë se qelizat embrionale – apo të tjera qeliza”pluripotent” – që rrjedhin nga burime më pak të diskutueshme – janë në gjendje të ofrojnë kura për sëmundjet e zemrës, kancerit, Alzheimerit, dëmtimeve të palcës së kurrizit dhe të tjera sëmundje. Eksperimentet e fundit përforcojnë këto shpresa.

Një studim i kohëve të fundit tregon se PFC-të dobësojnë efikasitetin e vaksinave  rutinë të fëmijëve.  PFC njihen edhe si Teflon.  Ato janë kimikate industriale që hyjnë në çdo shtëpi. pasi përdoren për prodhimin e enëve të kuzhinës, qeseve plastike, dhe për tapetet rezistent ndaj njollave. Teflon gjejnë përdorim të gjërë pas u qëndrojnë temperaturave të larta, reaksioneve kimike, gryerrjes, etj.

Nëpërmjet  ushqimit a kontaktit, PFC-të gjejnë rrugën për të hyrë në organizëm.  Ato gjithashtu kalojnë tek foshnjet nëpërmjet qumështit të nënës.

Një studim në Revistën e Shoqatës Amerikane të Mjekësisë (JAMA), tregon se nivele të larta PFC dobësojnë efektshmërinë e vaksinave rutinë të fëmijëve.  Gjatë studimit, mostra të gjakut nga gratë shtatzëna u analizuan për nivele të
PFC-së – dhe të dhënat pastaj u përdorën për të matur funksionin e sistemit imunitar të fëmijëve të tyre kur këta mbushën 5 vjeç.

Rezultatet treguan se vaksinat e difterisë tek fëmijët e nënave me nivele të larta PFC ishin 39 përqind më pak efekase.

Gjatë studimit, edhe fëmijët u analizuan për nivelet e PFC-së në gjakun e tyre.  Ata me nivele të larta PFC ishin në  rrezik të lartë ndaj tetanosit dhe difterisë për
shkak dobësimit të sistemit të tyre imunitar.

Mjekët tani përdorin valët zanore në vend të bisturisë; koha e rimëkëmbjes është e shpejtë, vetëm disa sekonda. Dhe rezultatet e para të një qasje të tillë janë dramatike.

Duket si fanta-shkencë – operim pa bisturi. Për Phyllis Harber Walker, ky trajtim eksperimental është e vetmja shpresë. Ajo vuan nga dridhjet; dora, gishtat e saj janë të papërqëndryeshëm dhe nuk është në gjendje të mbajë as edhe filxhanin, madje as penen per te shkruajtur emrin e vet. 10 milionë amerikanë vuajnë nga dridhje të tilla të pakontrolluara, të shkaktuara nga një çrregullim neurologjik.

Por terapia me ultratinguj për trajtimin e fibroideve ka ndryshuar jetën e saj. Si pjesmarrëse në një studimi, mjeku i saj përdori ultratinguj për të riaktivizuar a rilidhur fijet nervore..

“Me këtë ndërhyrje është shmangur thika”, thotë doktor Jeff Elias, nismëtar i kirurgjisë me ultratinguj, neurokirug në Universitetin e Virginias.

Kirugjia tradicionale kërkon dy operacione të veçanta, dhe disa javë kohë rimëkëmbjeje për të riparuar një çrregullim të tillë. Por me terapi me ultratinguj, trajtimi mund të marrë jo më shumë se 10 sekonda. Rezultati është i menjëherëshëm dhe pacienti nuk ka nevojë për periudhë shërimi. Gjithashtu edhe ndërlikimet janë më të pakta.

Shumë besojnë se qasja me ultratinguj mund të ndryshojë rrënjësisht neurokirurgjinë. Doktor Jeff Elias thotë, “jo vetëm Neurokirurgjinë, por pothuajse çdo çrregullim të trupit , përfshi trajtimin e kanceri, goditjet në tru, Parkinsonin dhe epilepsinë; të gjitha mund të jenë të shërueshme.”

Sipas një studimi të fundit në revistën Pediatrics, dëmtimi traumatik i trurit tek fëmijët ndodh më shpesh sesa mendohej dhe se efektet e këtyre lëndimeve ndonjëherë mund të zgjasin gjithë jetën. Lëndimi traumatik i trurit ose TBI – është një nga shkaqet kryesore të aftësisë së kufizuar dhe vdekjes mes foshnjeve dhe fëmijëve.

Sipas të dhënave,  pothuajse 500 mijë vizita kryehen çdo vit në qëndrat e urgjencave si pasojë e lëndimeve traumatike në tru tek fëmijët nën 14 vjeç.

Studimi në revistën “Pediatrics” morri në shqyrtim fëmijë të moshave nga 2 deri në 7 vjeç, të cilët kishin pësuar dëmtime të rënda në tru.

Studiuesit zbuluan se këta fëmijë kishin “deficite të vazhdueshme intelektuale” edhe 10 vjet pas lëndimit.

Krahasuar me një grup fëmijësh të tjerë që nuk kishin pësuar ndonjë lëndim në tru, fëmijët në studim dolën me 26 pikë më pak në provimin e inteligjencës ose IQ.

Rezultate hedhin poshtë dijen konvencionale mjekësore sipas së cilës të rinjtë dhe fëmijët mund t’i kapërcejnë pa probleme dëmtimet e trurit madje edhe ato serioze.

Këto rezultate të studimit gjithashtu sugjerojnë se fëmijët me lëndime të rënda në tru mund të mbeten prapa përgjithmonë në zhvillimin e intelektit.

Por lajmi i mirë është se ky disavantazh nuk vjen duke u thelluar dhe se fëmijët me lëndime të lehta shërohen plotësisht, me kalimin e kohës.

Lëvizje të çuditshme, paaftësi për të komunikuar dhe interesim ngulmues, të gjitha këto së bashku përcaktojnë diagnozën e autizmit. 1 përqind ose 1 në çdo 100 fëmijë në Amerikë është diagnostikuar me autizëm.

Por jo për shumë kohë. Jo, nëse miratohen ndryshimet e propozuara të kritereve që përcaktojnë zyrtarisht çrregullimin e Autismit.

Nëse kjo ndodh, autizmi mund të bëhet një diagnozë e vështirë për të marrë.
Ja pse.Tani për tani ekziston një listë sjelljesh që përcaktojnë autizmin, duke filluar nga preokupimi me objekte, tek pamundësia për të mbajtur kontakt me sy dhe vështirësia për të zhvilluar një bisedë.

Mjaftojnë disa nga këto sjellje që një fëmijë të diagnostikohet me autizëm. Por sipas ndryshimeve të propozuara, një person duhet t’i manifestojë thuajse të gjitha shenjat e përfshira në listë që të diagnostikohet zyrtarisht me autizëm.

Por pse këto ndryshime? Me numrin në rritje të rasteve të autizmit gjatë dy dekadat e fundit – gjë që ka shkaktuar alarm të madh – shkencëtarët u bënë gjithnjë e më të vetëdijshëm se mënyrat e diagnostikimit janë shpërdoruar, përdorur në kundërshtim, pakujdes dhe shpesh në mënyrë krejt të pasaktë.

Ndryshimet për përkufizimin autizmit mund të jetë dramatike.

Shkencëtarët në universitetin Yale morrën në shqyrtim projekt-përkufizimin e ri mes një grupi fëmijësh të diagnostikuar me autizëm në vitin 1994. Ata zbuluan se 50 përqind e fëmijëve të përfshirë në studim nuk do të mund t’i plotësonin kriteret e reja për t’u diagnostikuar me autizëm.

Sindromi i Aspergerit, i cili prej kohësh konsiderohet si një variant më pak i rëndë i autizmit do të hiqet krejt si kategori.

Për fëmijë si Jason – prej 17 vjetësh me autizëm – nëse nuk i plotëson kriteret e reja – kjo mund të jenë shkatërruese. Sepse me mundim të madh e kujdesje këmbëngulëse, Jason ka mësuar të flasë. Por nëse rregullat e reja miratohen, kjo mund të krijojë një problem të madh – thotë nëna e tij.

“Nëse e dërgojnë për rivlerësim sipas kritereve të reja, Jason mund të mos diagnostikohet me autizëm dhe kështu do të humbasë të drejtën për të përfituar nga shërbime të ndihmave shoqërore e të arsimit special për të cilat ka shumë nevojë.”

Sistemet shkollore janë të detyruar për të krijuar klasa të veçanta dhe terapi për nxënës me autizëm vetëm kur ata kanë një diagnozë zyrtare. Pa një diagnozë të tillë, Jason do të përballët vetë me jetën e tij – ku mund ndeshet me sfida serioze.

Kryetari i Bashkisë së Bostonit, Thomas Menino u bën thirrje banorëve t’i hedhin një sy vetes për të parë se sa mbipeshë janë.

Kohët e fundit Bostoni u rendit i treti mes qyteteve më të shëndetshëm të Amerikës, sipas revistës Forbes.

Por obesiteti vazhdon të jetë problem; 50 për qind e të rriturve në Boston janë mbipeshë. Kjo shifër është mbi 60 përqind mes zezakëve dhe hispanikëve, ndërsa shqetësues është fakti se 1 në 3 fëmijë të moshës shkollore në Boston janë mbipeshë ose tepër mbipeshë.

I njohur për moton ”..qëllimi i qeverisë është që të ndihmojë në përmirësimin e jetës së njerëzve..”, kryebashkiaku Menino shpalli këto ditë strategjinë e për të luftuar obesitetin në qytetin e tij. Ai u bëri thirrje bostonianëve që të gjithë së bashku këtë vit të humbasin 500 mijë kg peshë trupore.

Disa masa për rënien nga pesha që kryebashkiaku i Bostonit ka përfshirë në strategjinë e tij janë;

- Ofrimi i huave të vogla pa-interes për kopshtet që këto të përmirësojnë ushqimin e fëmijëve.

-Zgjerimi i programit shumë të suksesshëm i cili lejon njerëzit të përfitojnë dyfshishin e vlerës së dollarit kur ata blejnë ushqime në tregjet e fermerëve

-Përmirësimi i menuve në restorantet e qytetit për t’i bërë ushqimet më të shëndetëshme.

Në përpjekje për të luftuar mbipeshën, vitin e kaluar, kryebashkiaku Menino ndaloi shitjen dhe reklamimin e pijeve të ëmbla në të gjitha ndërtesat nën pronësinë e Bashkisë.

Thomas Menino është mjaft popullor; ai vazhdon të shërbejë si Kryetar i Bashkisë së Bostonit që prej vitit 1993 duke u zgjedhur në vitin 2009 për mandatin e tij të pestë, ndërsa zgjedhjet për një mandat të gjashtë afrohen.