Astrit Lulushi’s Blog

Mars 23, 2012

Jetë me zemër artificiale


Astrit Lulushi, Zëri i Amerikës

Një pacient 51-vjeçar nga Wasilla e Alaskës doli këto ditë nga spitali me zemër artificiale.

Zhurma e vazhdueshme e një kompresori mund të irritojë shumë njerëz, por për Christopher Marshall, është tingulli i jetës. Kompresori punon për të pompuar gjakun në zemrën e tij artificiale.

Në janar, Christopher Marshall shkoi nga Alaska në spital në Seattle të shtetit Uashington për një konsultë mjekësore. Por mjekët nuk e lanë të ikte – sepse zemra e tij ishte aq e dobët, sa ai mund të vdiste në çdo moment.

Duke mos patur një zemër dhuruesi në dispozicion, mjekët kryen një operacioni gjashtë orësh duke i transplantuar atij një zemër artificiale. Operacione të tilla janë kryer me qindra në mbarë botën dhe me sukses. Por problemi është se shumica e pacientëve janë të lidhur me një kompresor 200 kilogramësh

Christopher Marshall është një ndër 40 pacientët në SHBA i pajisur me një pompë që peshon rreth 6 kilogram e cila punon me bateri dhe i jep atij mundësi të lëvisë lirshëm. Sigurisht kjo zemër është e përkohëshme – një javë .. muaj .. e vite…derisa të gjendet një zemër e dhuruar që t’i përshtatet organizmit të tij.

Christopher Marshall doli nga spitali me zemër artificiale, por me shpresë e besim të plotë; “Jam në kërkim për një zemër të dhuruar, por edhe kjo që kam tani e bën punën”, thotë ai.

Advertisements

Lini një Koment »

Ende pa komente.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Krijoni një sajt ose blog falas te WordPress.com.

Këtë e pëlqejnë %d blogues: